Güelu Ismail
Esta novela, amás, ye la primera escrita n’asturianu por una muyer dende qu’Enriqueta González Rubín publicara nel 1875 Viaxe del tíu Pacho el Sordu a Uviedo.
Esther Prieto (Arenas de Cabrales, 1960) diose a conocer como poeta nel 1992 con Edá de la memoria y nel 1998 ganó’l Premiu «Teodoro Cuesta» de Poesía con La mala suerte (2000). Responsable de la edición lliteraria de la obra de Llorienzu Novo Mier (1991) y Cuno Corquera (1993), nel añu 2005 publicó Gramática d’asturianu. Guía de consulta rápida, resultáu del so llabor profesional de correctora editorial. Collaboradora nel periódicu Les Noticies, delles de les columnes ellí publicaes recoyóles nel volume Chicolate espeso (2015). En Tres de la quema (2016), n’edición billingüe asturianu-castellanu, reúne tola so poesía, la yá publicada nos poemarios mentaos más p’arriba y dellos poemes nunca nun editaos en llibru.
Tamién yo fuí al taller d´ escritura, deprendimos munches coses sobre relatos curtios y llargos, pero, lo míu ¡nun ye escribir!. Dáseme meyor lleer, y viénome al pelo esti llibru que se llee d´una sentada de lo guapu que tá. El protagonista, un palestín que vive n´Asturies, au llegó cuantayá, siendo mozu, alcuérdase de la so tierra. Pa facese col llibru, picar equí
